shirin  
[ ۸۴/۹/۲۳ در ساعت ۲۳:۳۰  ]

سلام بانو.خوبيد؟فقط خوب باشيد همين.



shayan  
[ ۸۴/۹/۲۳ در ساعت ۰۳:۲۵  ]

سرکار خانم کديور با عرض سلام

من مانده‌ام با اين هواپيماها و صد البته پيشرفتهای علمی و صنعتی و فن آوری‌های بومی (بخوانید پاکستانی) هسته‌ای به فرض هم که آقايان بمب اتم بسازند با کدام وسيله می‌خواهند به مقصد برسانندش؟ می‌ترسم هنوز بلند نشده در تهران يا جای ديگر بيافتد و کار دست خودمان بدهد!

به خدا بيخود نيست از قديم گفته‌اند:

تکيه بر جای بزرگان نتوان زد به گزاف!

سالها است به گزاف تکيه زده‌اند و تا نفس کشی در ایران هست از رو نمی‌روند که نمی‌روند! دنيا هم حق دارد نگران باشد. با این وضع و این احوال و این مسئولان شما بودی نگران نمی‌شدی؟



بیتا  
[ ۸۴/۹/۲۱ در ساعت ۱۷:۴۶  ]

خانم کديور خيلی قشنگ گفتين
من هم ميونه گريه هام خنديدم خنديدم باز هم می خندم



عليرضا سعادت  
[ ۸۴/۹/۱۹ در ساعت ۰۲:۲۰  ]

خانم کديور بنظر ميرسد سختی های روزگار کمی شما را سخت دل کرده باشد .
دلخور نشويد .
اين طبيعت انسان است . من هم به شما خرده نميگيرم. اين را از نوشته ی تان استنباط کردم .
موفق باشيد.



وحید نیکونام طوسی  
[ ۸۴/۹/۱۸ در ساعت ۱۳:۲۱  ]


خانم کدیور تقدیر خداوند متعال را از یاد نبرید چرا که مادست پرورده مکتبی هستیم که میگوید
در کار گلاب و گل حکم ازلی اين بود
کان شاهد بازاری وين پرده نشين باشد
جام می و خون دل هريک به کسی دادند
در دايره قسمت اوضاع چنين باشد
استادی داشتيم که ميگفت درو تخته بايد با هم جور در بييايد.مملکتی که شهردارش با موتور سيکلت خودش را به محل حادثه ميرساند هواپيمايش نيز بايد چنين باشد. از طرف ديگر ميتوان باز هم چنين توجيه کرد که تقدير خداوندی چنين بوده است وکارفرمای قدر گفت اين من چه کنم ؟



شمس  
[ ۸۴/۹/۱۷ در ساعت ۲۰:۲۸  ]

با سلام هرگز خانه های کلنگی را دیده اید؟نقشه خانه قدیمی است. تقریبا هیچ چیز خانه نیازهای زندگی امروز را ارضاع نمی کند. هر روز یک جای خانه ایراد پیدا می کند.از بس لوله های آب از فرط پوسیدگی سوراخ می شود از خیر لوله های موجود میگذریم و اصلا یک لوله کشی روکار میکنیم خانه زشت تر هم میشود.
هر روز یک جای لوله کشی فاضلاب ایراد پیدا می کند.
هر روز تعمیر .هروز بنایی.هر جای خانه یک حکمی میکند.وقتی حمام خانه را میبینی ده جور کاشی دارد.سیم کشی را قسمتی تو کار قسمتی رو کار.
و خلاصه هیج همخوانی نمی بینی.دوستان- مملکت ما ومدیریتش خانه ای کلنگی است در دست افرادی(یا فردی) پولدار لیکن کج سلیقه- یکدنده-گاه خسیس.
در این شرایط چه تعجبی دارد که هر روز یک جای آن بلنگد.از طرف دیگر مدیران این مملکت نیز شبیه ما دوست داران "مکتوب"هستند.بیشتر تمایل داریم حرف خودمان را بزنیم تا به حرف دیگران هم توجه کنیم.
پس اگر روزی شنیدید در خلیج فارس یک کشتی ایرانی هم غرق شد تعجب نکنید وخلاصه به قول خانم کدیور یاد بگیریم اصلا تعجب نکنیم.تاسف بخوریم فکر بکنیم
کار خودمان را درست انجام دهیم.



آراز  
[ ۸۴/۹/۱۷ در ساعت ۱۲:۵۴  ]

سلام

اين مصيبت را بر ملت ايران و فرهيختگان مملكت تسليت عرض مي نماييم
ام كاش اين اتفاق يك روز قبل از 16 اذر اتفاق نمي افتاد

من كه مشكوكم



ali  
[ ۸۴/۹/۱۷ در ساعت ۱۲:۳۵  ]

با اين همه ادعا که حرف از درست کردن جهان و انرژی هسته ائ ميزنئم کمئ هم به فکر جان مردم باشئم
ائن همه شعار تا کئ؟