akram joon  
[ ۸۴/۷/۱۰ در ساعت ۰۳:۵۵  ]

وااااااااااااای خيلی قشنگ مينويسی ، ميتونم لينکتو بزارم تو وبلاگم ؟ بازم مرسی ، صادقانه و عاشقانه ادامه بده :دي



فریبرز  
[ ۸۴/۷/۱۰ در ساعت ۰۱:۵۰  ]

عجب...!!!



shirin  
[ ۸۴/۷/۶ در ساعت ۱۰:۳۹  ]

سلام خانم کديور.خسته نباشيد.حکايتی که برايتان نقل می کنم بی ارتباط با موضوع مطرح شده نيست : روز يک شنبه قبل از شروع درس به روال معمول کلاسم که راجب موضوع روز صحبت می کردیم من راجب فن اوری هسته ای صحبت کردم یکی از هنراموزان اجازه گرفت برای صحبت و به این شکل شروع کرد:به نظر من ما باِد تو روی این امریکاییها بایستیم اگر حتی به قیمت جنگ باشد گفتم دلیلت چیه؟گفت بابام می گه چرا ما نباید کوتاه بیایم بزار جنگ بشه میریم میجنگیم سوال کردم چند تا خواهر وبرادر داری گفت من همین یک بچه هستم گفتم اگر جنگ بشه بابات که قرار نیست بجنگه تو هم که دختری بابات راست می که جنگ واسه امثال شما ضرری نداره شما باید هم به شیوه اجداد غارنشین با مسایل برخورد کنید.بانو تا این مردم اینطور مسئله به این مهمی را تجزیه وتحلیل می کنند من از چیزی تعجب نمی کنم.



قلمران  
[ ۸۴/۷/۶ در ساعت ۱۰:۲۷  ]

سلام
متاسفانه منظور از اظهاراتی که بيان می شود مصرف خارجی برای آن نيست و صرفا مصرف داخلی دارد و در اين راستا همه چيز توجيه پيدا می کند.



shayan  
[ ۸۴/۷/۵ در ساعت ۰۳:۱۴  ]

سزکار خانم کديور

والله به خدا اين نظام از کوچيک و بزرگش يک مشت آخوند و بازاری و بچه‌هاشون هستند. شما که بهتر ميدانيد!

اينها فکر ميکنند همانطور که سر مردم کوچه و بازار کلاه ميگذارند و ... ميتوانند سر جامعه بين الملل را هم کلاه بگذارند!

از قديم گفته‌اند:

کار هر بز نيست خرمن کوفتن
گاو نر می‌خواهد و مرد کهن

ما دستمان به اينها نمی‌رسه! شما که ميرسه ب ه اين آقايان بفرمائيد:

ای مگس عرصه سيمرغ نه جولنگه توست
عرض خود می‌بری و زحمت ما میداری!

افسوس که زحمت این آقایان همه بر دوش این ملت بدبخت است!

شاد باشید



سار  
[ ۸۴/۷/۴ در ساعت ۱۷:۱۰  ]

اين كه چقدر اين قطعنامه سياسي هست رو كاري ندارم ولي فكر نميكنيد از "ماست كه بر ماست"؟

در واقع فكر ميكنم بي انصافي باشه اگر همه گناه ها را به گردن خارجي ها بي اندازيم. در هر حال العان در جايي قرار داريم كه فكر ميكنم هر آنچه خاتمي , شما و دوستان شما در مجلس ششم كرديد, براي تنش زدايي كرد از بين رفته و در موقعيت خطر ناكي قرار گرفتيم. ماروي كساني حساب باز كرديم و شايد بشه گفت باج داديم كه امروز رو در روي ما استاده اند و يا خيلي ساكت نشته و فقط نظاره گر ماجرا هستند و فردا روز نيز ميگويند : "كي بود كي بود ما نبوديم".