حمیدرضا  
[ ۹۵/۸/۲ در ساعت ۱۵:۱۰  ]

http://www.ensafnews.com/39291/%D8%AA%D8%AD%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D9%85%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%D9%88%D9%85%D9%86%D8%8C-%D9%81%DB%8C%D9%84%D8%B3%D9%88%D9%81-%D9%84%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7/
سلام اقای دکتر مهاجرانی عزیز
این مقالات تشنه صلح واقعا عالی هستند . ما با اجازه شما در جمع انجمن اسلامی دانشجویی در دانشگاه خودمان جمع خوانی می کنیم . اما نمی دانیم چرا کند و با تاخیر می نویسیدش ؟ خدا قوت
**********
سلام و سپاس از لطف شما و دوستان



علی  
[ ۹۵/۷/۲۹ در ساعت ۰۱:۰۲  ]

آقای دکتر مهاجرانی عزیز،
به نظر می رسد به حد کافی در مورد گفتگو و فرهنگ و اهمیت آن گفت و گو شده است با این همه، آنان که باید بگویند و گفتگو را ترویج کنند (اندیشمندان) همچنان به کار خود مشغول اند و آنان که باید در عمل آن را به کار بندند (سیاسیون) همچنان به راه خود می روند. به طور مثال، در ایران، جناب آقای خاتمی که مبدع ایده گفتگوی تمدن هاست همچنان به به گسترش و توسعه آن می اندیشد در حالی که حاکمان، به جای گفتمان، به شیوه های قهرآمیز خود متوسل می شوند و عرصه را بر خود ایشان تنگ تر می کنند.
سوال اینجاست که چگونه باید این مفاهیم خوب از عرصه گفتار به کردار برود و از از اخلاق فردی به یک روش اجتماعی تیدیل شود؟ آیا این گونه کنفرانس ها و سمینارها کمکی به این امر می کنند؟ یا همچون همیشه، اندیشمندان با هم گفتمان می کنند و دولتمردان هم همچنان به کار خود مشغول اند؟





: