دشتی آبادانی  
[ ۸۶/۴/۲۵ در ساعت ۰۸:۴۴  ]

عده ای از نویسندگان سعدی را به تناقض گويي، دورويي، بي خط بودن در انديشه و گاه در خدمت ظالم بودن متهم کرده اند و براي هر يك از اين اتهامات هم دلايلي از دو كتاب بوستان و گلستان ذکر کرده اند
واقعیت این است که سعدی راوي انديشه هايي گوناگون و متضاد است. به عنوان مثال اگر او در حكايتي از گلي خوشبو كه در حمام به دست او افتاده سخن مي گويد كه از بوي دل آويز آن مست مي شود و علت خوشبويي گل، از آن است كه مدتي با گل نشسته است و كمال همنشين در او اثر كرده است (كه حرف و استدلالي درست است) و در جايي ديگر پس از شرح قصه طفلي از قافله دزدان كه در قصر شاه تربيت و بزرگ شده است و بالاخره پس از آن كه جواني برومند مي شود، شبي پادشاه را سر مي برد و اموال او را به غارت مي برد و نتيجه آن كه تربيت نااهل را چون گردو بر گنبد است و عاقبت گرگ زاده گرگ مي شود (كه انديشه اي نادرست است) به او ربطي ندارد. او نويسنده اي است كه در زبياترين كلام و يا نثري غير قابل تقليد و در حكايت هايي فوق العاده زيبا از نظر قصه گويي، انديشه هايي از زمان خود را به ما مي رساند.
بنا بر این شما نمیتوانید بگوئید ایشان بین شمشیر با قلم آشتی داده است





: