دشتی آبادانی  
[ ۸۶/۳/۲۲ در ساعت ۰۸:۲۲  ]

دیروز11/6/2007 با تجدید درگیری بین عناصر فتح وحماس 9 فلسطینی کشته شدند از زمان پیروزی حماس تاکنون دهها نفر از طرفداران دوگروه در درگیریهای نظامی داخلی کشته شده اند هیچ فکر کرده اید چرا در کشورهای اسلامی با جابجائی قدرت بین احزاب و اشخاص کشور دچار بحران سیاسی میشود؟
کشور های غربی وحتی اسرائیل وهند در کشور خود نظامی را پایه گذاری کرده اند که حتی در بحرانی ترین شرائط رویا روئی بین مقامات سیاسی به مردم کوچه وبازار کشانده نمیشود بر همین اساس است که در قرآن مجید وعده داده شده است که اتباع مسیح را تاروز قیامت بر دیگران تفوق دهد ( إذ قال الله يا عيسى إني متوفيك ورافعك إليّ ومطهرك من الذين كفروا وجاعل الذين اتبعوك فوق الذين كفروا إلى يوم القيامة )



فرزان  
[ ۸۶/۳/۲۱ در ساعت ۱۲:۳۸  ]

آقای دکتر بزرگوار
در جواب یگانه گفته اید / اما اگر به هین سادگی است
چرا به جای فلسطین جای دیگری را اشغال نکردند؟؟
چرا حقایق را بدور از تعصب نمی گوئید؟؟!!
مگر پدران اینها زمینها را با توافق نفروخته بودند به یهودیها؟!
در حالیکه دبی/بحرین/و.....هستند!چرا فلسطین را گرفتند؟
توضیح رییس انجمن حمایت از فلسطین جالب باید باشد!!!



علی  
[ ۸۶/۳/۲۱ در ساعت ۱۰:۳۷  ]

انسان انسان انسان به نظر من این مهم است . تصور کنید 50 سال دیگر هم بگذرد و کشور فلسطینی هم به طور کامل تشکیل شود . چقدر آدم باید بمیرد چند زن باید بی شوهر شود چند بچه باید بی آب بی نان بی مدرسه بماند ترا بخدا بگذارید صلح کنند آب وخاک برای انسان است نه انسان برای آب وخاک.



يگانه  
[ ۸۶/۳/۲۱ در ساعت ۱۰:۲۰  ]

سلام اقاي دكتر
من واقعا در مورد اسراييل و فلسطين سردر گمم يعني نمي دونم به واقع حق با كيست البته با اين اخبار و اطلاعاتي كه رسانه ملي از اين موضوع به مردم مي دهد بيشتر مايلم حق را به اسراييل بدم منظورم كه واضح است. اما واقعا مي خوام بدونم كدومشون بر حق هستند چه طور مي تونم به نتيجه برسم؟لطفا راهنمايي كنيد.
*******************
موضوع چندان پیچیده نیست.یک ملت- فلسطینی ها- از سرزمین شان رانده شده اند. و در خانه و سرزمین آنان اسراییل تاسیس شده است.اشغال سرزمین و ویران کردن خانه های فلسطینی ها و کشتار آنان همچنان ادامه دارد.



عبداللهیان  
[ ۸۶/۳/۲۱ در ساعت ۰۹:۵۰  ]

سلام آقای دکتر.
از تحلیل زیبایتان لذت بردم. ولی متاسفانه متن تان دارای غلط های ویرایشی بسیار ی است. یک جا برای پایان جمله دو نقطه گزاشته اید یا بین نقطه و کلمه فاصله نیست یا دو اسپیس فاصله شده است. لطفا در این موارد دقت فرمایید.



دشتی آبادانی  
[ ۸۶/۳/۲۱ در ساعت ۰۹:۱۰  ]

هر سال در سالروز جنگ سال 1967 اعراب و اسرائیل داستان فرار فرمانده سوری احمد المیر ملحم از جبهه نبرد با اسرائیل بوسیله الاغ بین مردم سوریه بازگو میگردد این فرمانده سوری وقتی که با آتش سهمگین جنگنده های اسرائیلی نتوانست با تجهیزات نظامی خود عقب نشینی کند وارد منزل یکی از کشاورزان محل شد لباسهای نظامی را را بدل به لباس کشاورزی نموده و سوار بر الاغ منطقه را ترک نموده است داستان فرار این فرمانده ارتش بعث سوریه را به نقل از نورخین عربی سایت العربیه منتشر کرده بخوانید و آنوقت خودتان قضاوت کنید که جوانان شیعه لبنان با چه شهامتی بدون تجهیزات کافی چگونه ارتش اسرائیل را در میدانهای جنگ متوقف کردند:

وكانت كتب تاريخية وثقت حرب حزيران 1967 ذكرت أن قائد الجبهة السورية العميد أحمد المير ملحم، غادر الجبهة عائدا على ظهر حمار لأنه لم يتمكن من العودة بواسطة آلية عسكرية، فالطيران المعادي كان يستهدف الآليات التي يراها. وهناك كتب أشارت إلى أنه تنكر بزي فلاح بعد أن خلع لباسه العسكرية في منزل مزارع ثم امتطى حمارا حتى وصل إلى بلدة نوى في حوران.

قصة انسحاب قائد الجبهة السورية بحرب الـ67 على ظهر حمار
العربیه
الثلاثاء 19 جمادى الأولى 1428هـ - 05 يونيو2007م
وفيما يتعلق بموضوع قائد الجبهة السورية، قال منذر موصلي، الذي كان ضابطا برتبة مقدم في قوى الأمن الداخلي خلال حرب الـ67، إن قرارا صدر قرار من القيادة آنذاك بانسحاب الجيش من الجبهة انسحابا كيفيا، حيث يوجد انسحاب كيفي وانسحاب وفق خطة، ولم تتوفر الشروط لانسحاب منظم فصدر هذا القرار من الجبهة للوحدات بالانسحاب الكيفي فتركوا الأسلحة الثقيلة وانسحبوا بسبب ضغط الهجوم المعادي والغارات.

وأضاف: انسحب قائد الجبهة العميد أحمد المير ملحم مع المنسحبين وكان بعض أعوانه في انسحاب، فأشيع أنه هرب على دابة.

وأوضح "هذا الأمر لا يسيء للرجل لأنه تصرف تصرفا فرديا لأنه كان بمكان منعزل وهو مضطر لاستخدام الوسيلة المتاحة. وأصلا عندما انسحب لم يعد قائد جبهة، وكان بلا صفة، لأنه انسحابه ليس نظاميا ولا توجد وحدات تحت يده، وبالتالي أي عمل يقوم به يخصه هو وليس الجيش أو الضباط.

وتابع "في بلدنا تكلم الناس وكتبوا عن هذا الأمر، ولكن أؤكد أن أي تصرف قام به أحمد المير كان محسوبا عليه وليس على الجيش، والرجل نفذ أمر القيادة بالانسحاب الكيفي.

وتوفي أحمد المير العام الماضي في سوريا. وكتب عنه الصحافي غسان الإمام في صحيفة "الشرق الأوسط": "دخل العميد ملحم التاريخ محمولا على ظهر حمار هاربا من الجولان، كما تقول الرواية الشعبية السورية. في المرة الوحيدة التي التقيت فيها القائد المهزوم سألته مداعبا عن صحة الرواية. تضايق الرجل. أطرق أرضا. ثم اكتفى بشبح ابتسامة مريرة، ولاذ بصمته الأدبي".



azadeh  
[ ۸۶/۳/۲۰ در ساعت ۲۳:۱۱  ]

salam ostad
manzooretan ra nafahmidam.yani be nazare shoma jang nabayad motevaghef mishod va bayad edame miyaft?chera atashbas behengam nabood?





: