هانی  
[ ۸۵/۷/۱۸ در ساعت ۰۱:۲۵  ]

این تیتر آغازین یک مقاله است برای پر تیراژ ترین روزنامه ی کشور که در هیچ کجا چاپ می شود
شاید هم یک نامه ی اداری باشد که برخلاف اکثر نامه های اداری با یک سلام و احوال پرسی عادی شروع می شود شاید هم شکواییه است از آن دسته ای که به گوش هیچ کس نمی رسد...نمی دانم
اما این را می دانم که این نوشته خطاب به شماست آقای رئیس جمهور!!
امشب حدود ساعت 11 به خانه آمدم مثل همیشه خسته و با بهت تمام همه ی اعضای خانواده را دور هم دیدم!سخنرانی شما را از شبکه ی سراسری می دیدند و اظهار نظر می کردند!صحبت هایی که خود بهتر از من آگاهید که خطاب به جامعه ی روشن فکر ایرانی یا دانشجویان و معلمان و محصلان تنظیم نشده بود نطقی در دفاع از عملکرد یکسال گذشته ی دولت به عامیانه ترین زبان ممکن آن هم درست در کشاکش ی بازارگرمی های انتخابات!!صحبت هایتان قاعدتا باید هر شنونده ای را به این سمت سوق می داد که دولت نهم یکی از مظلوم ترین دول تاریخ ایران بوده است اما تنها اثرش بر نگارنده درک علت پیروزی جناح منصوب به شما در انتخابات بود
نمی دانم چگونه بگویم یا شما بازیگر خوبی هستید یا فیلم نامه ی قوی ای را برای اجرا برگزیده اید آری بسیار قوی
در قدم اول خود را در کنار مردم و یکی از اقشاد ضعیف و آسیب پذیر قلمداد می کنید
در قدم دوم احزاب مخالف و هر کس که با شمانیست را در جبهه ی مقابل مردم و در صدد بریدن نان شان و دشمن تلقی کرده و محکوم می کنید
در فدم سوم به راحتی از صف مردم خارج شده و مخالفینتان را رودرروی توده قرار می هید
در آخر گوشه ای می نشینید بقیه ی بازی از پیش تعیین شده را تنها نظاره می کنید!!!
آقای رئیس جمهور امشب در سخنانتان در بحث و انتقاد اصولی از دولت را باز گذاشتید و مدعی شدید که دولت نهم آزاد ترین و باز ترین دولت بعد از انقلاب است!
من نه در این نامه که در سطر ها و سطر ها نوشته و ساعت ها و ساعت ها بحث می خواهم دولت شما و عملکرد هایش را که به نظر ضعیف می دانم نقد کنم!یک تریبون!فقط یکی از آن همه تریبون بی انصافی را که انگشت اتهام به سمتشان نشانه رفته بودید و دشمن خود و ملت قلمداد می کردید نشانم بدهید تا مجالی بیابمتنها یکی کافیست
گرچه پیشاپیش می دانم که این تیتر آغازین یک مقاله است برای پر تیراژ ترین روزنامه ی کشور که در هیچ کجا چاپ می شود......



سعید  
[ ۸۵/۷/۱۷ در ساعت ۲۱:۴۸  ]

سلام جناب آقاي دکتر مهاجراني

چند وقتيه كه با شور و شوق مرتب وبلاگ شما رو دنبال ميکنم. فصاحت و بلاغت بینظیر و ديد جامع شما در تحليل مسایل انصافآ سرمايه قيمتيه. از اينکه اينقدر وقت ميذارين و ديگران رو هم در اين گنج معنا سهيم ميکنين بي اندازه ممنونم. به عنوان يه ايراني در خارج از كشور هميشه افتخار کرده و ميکنم كه کشورمون صاحب دانشمندي مثل شماست.

راستي شما وبلاگ انگليسي نداريد؟

ارادتمند،
سعید.





: