Mohammad  
[ ۸۴/۸/۲۲ در ساعت ۱۲:۵۱  ]

سلام

البته گذشت زمان همه چيز را نشان خواهد داد.

واقعيتش من در روش انتخاب وزيران تفاوت زيادی بين
خاتمی و احمدی نژاد نمي بينم. علت اين اظهار نظرها هم اين است که شماها تا حدی به خود بزرگ بينی و ديگران ريز بينی مبتلا شديد. اگر به اظهار نظر چند اصلاح طلب نگاه کنید براحتی به این موضوع پی میبرید.

البته ملت هوشيارند و در صورت ديدن عملکردی مخالف شعارها از حمايت آنها دست برميدارند همانطور که از حمايت اصلاح طلبان دست برداشتند.

اين انتخابهای به قول شما ضعیف بايد شما را خوشحال کند زيرا با مقايسه عملکرد آنها به عملکرد شما، ملت قدر شما را خواهد شناخت.

عجله نکنيد. ۴ سال زياد هم طولانی نيست!!



´daraa  
[ ۸۴/۸/۲۰ در ساعت ۱۷:۵۶  ]

خانم کدیور عزیز با سلام !دومين ناکامی محمود احمدی نژاد، برای تکميل کابينه ی خود که بر اثر انصراف دومين وزير نفت پيشنهادی او زير فشار هم جبهه ای هايش پيش آمد، دشواری های «حکومت آسان»ی را که احمدی نژاد به دنبال آن است، بيشتر آشکار کرد. واقعه ای که در تمام طول تاريخ بيست و هفت ساله ی حکومت اسلامی سابقه نداشته است. هر چند «اصول گرايان» می خواهند اين واقعه را به نام استقلال قوا و تعامل مثبت آن ها و حضور «مردم سالاری دينی» تمام کنند و هنوز در رويايی های خود، حفظ ظاهر و لبخند زدن را فراموش نمی کنند، اما واقعيت از مبارزه سنگينی بر سر تصاحب سهام قدرت در يکی از مهم ترين وزارتخانه ها، خبر می دهد که فعلا به ضرر احمدی نژاد به پايان رسيده است. مبارزه ای که مقدمه ی چالش های بزرگ تر و مشکلات بيشتر در پيش روی دولت و در نگاه کلی تر، کليت نظام است.
اصلاح طلبان تاکنون در مخالفت با دولت احمدی نژاد منفعل ترين نيرو بوده اند. يک نماينده اقليت مجلس اسم اين انفعال را «سکوت فعال» گذاشته است. اما تشديد تضادها ميان اصول گرايان از يک سو و تضادهای حکومت با مردم از سوی ديگر، قاعدتا به اين «سکوت فعال» پايان خواهد داد و موضع جناح اصلاح طلب حکومت در برابر احمدی نژاد هم به نوعی از فعاليت اعتراضی تبديل خواهد شد.


به اين جبهه های فعال و غيرفعال مخالف، بايد مخالفت جهانی با دولت احمدی نژاد را هم اضافه کرد که فشارهای سنگينی را بر آن وارد می کند و تاثير مستقيم و غيرمستقيم بر فعال شدن شکاف های داخلی دارد.

چنين است که احمدی نژاد هر چند «رئيس جمهور هفده ميليونی» خوانده می شود و قرار بود کابينه ی «هفتاد ميليونی» تشکيل دهد، اما از تنهاترين دولت های تاريخ بيست و هفت ساله ی حکومت اسلامی است که حتی مجلس «اصول گرا» را هم نمی تواند به پشتيبانی مطمئن خود تبديل کند. در اين تنهايی نيز شگفتی ای وجود ندارد. او رئيس دولتی است که با حذف گرايشان دگرانديش و برای حذف آن ها به قدرت رسيده است و طبيعی است از کمترين حمايت ها برخوردار و با بيشترين مخالفت ها روبرو باشد. شاد باشید



محسن فارسانی  
[ ۸۴/۸/۱۹ در ساعت ۱۴:۱۲  ]

یکی از دوستان پاکستانی ام برایم نقل کرد که در هنگام انتخابات « پارلمان هوس » در پاکستان، یکی از نامزدها دست به ابتکار عمل جالبی زد. او درچند روستای فقیر نشین پاکستان که فاقد الکتریسیته بودند، از جمله روستای « شاپور صیدان » شروع به کاشتن تیرهای چراغ برق کرد. مردم از این اقدام بسیار خوشحال شدند بطوری که همه یکپارچه برای او تبلیغ کردند و در نهایت، او را با راْی بسیار بالایی به پارلمان فرستادند. او بعد از ورود به مجلس، تمام تیرهای چراغ برقی را که در زمان انتخابات، کاشته بود برچید.
من در جواب گفتم در ایران نیز ما از این جور داستانهای مستند فراوان داریم !



محمد  
[ ۸۴/۸/۱۹ در ساعت ۰۰:۳۴  ]

خانم کديور سلام!
يکی از موانع پيشرفت و توسعه در کشور ما در زمانه اخير وجود بی تقوايان سياسی است که توانسته اند با نفوذ در برخی از کسانی که دغدغه دینداری داشتند از آنها دگمهای مذهبی بسازند و با به راه انداختن ابزار مذهبی جلوی هر پیشرفتی را با نام دین بگیرند. البته به قول قرآن مکرو و مکرالله و الله خیر الماکرین.
این مکر خدا بود که راه را بر این جماعت باز کرد تا با رسیدن به قدرت خود را با دست خود به هلاکت بیاندازند و یکی از موانع پیشرفت که با نام دین راه را بر مصلحانی چون خاتمی بسته بود از میان برداشته شود.
به امید ایرانی آباد و آزاد و خالی از دگمهای مذهبی و بی تقوایان سیاسی و قاضیان عامل سیاستمداران بی تقوا. با آرزوی آزادی گنجی عزيز!!!



لاله  
[ ۸۴/۸/۱۸ در ساعت ۲۳:۲۶  ]

و به حق که به یاد ماندنی شد ...
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا !
حق پشت و پناه تمام خلایق



شمس  
[ ۸۴/۸/۱۸ در ساعت ۲۰:۵۲  ]

با سلام
از تعارف که بگذریم هر جمع کوچکی از ما ایرانی ها شبیه کل ایران است . عوامل اختلافات خانوادگی- روابط ریا کارنه فامیلی - فرافکنی علل عدم موفقیت توسط مدیران نا لایق- نسبت دادن پیشرفت کم مملکت پس از جنگ به بیگانه- در حد افراط استفاده از کلمه دشمن و... رییس جمهور هم که به شدت در حد مردم عادی است( با دید جامعه شناسی) یک ایران کوتوله است.



ایمان ناجی  
[ ۸۴/۸/۱۸ در ساعت ۱۶:۴۷  ]

اگرچه تاکنون نظراتم را فقط شما خوانده ای و بس. لیکن هنوز به نوشتن عقیده دارم. امروز به زیبایی دیدیم که نه رئیس جمهور به معرفی پرداخت و نه نیازی به بحثهای طولانی. به طور متوسط برای هروزیر 65 دقیقه وقت صرف شد.
و صد البته که وزیر نفت هم با افتخار انصراف داد! نمی دانم آنانی که دلیل رد صلاحیت سعیدلو را نا آشنایی ذکر کردند و اینکه او تا پایان سال می بایست فرابگیرد وزارت نفت چیست، اکنون به این نتیجه نرسیده اند که به ماههای پایانی سال نزدیک می شویم و هنوز وزیری مشخص نیست تا بخواهد آموزش ببیند.
و این جمله از شما دور بود که توقع داشته باشید کسی که یک شبه راه هزار ساله رفته بتواند از عده ای مدیر با تجربه که مشاورانشان از حدود او فراترند را به وزارت گرد خود جمع کند.



shirin  
[ ۸۴/۸/۱۸ در ساعت ۱۰:۳۳  ]

سلام خانم کديور.در اين دوره سطح مديريتی در کشور ما به شدت پايين امده و اين مسئله فقط به وزيران ختم نمی شود در اکثر مراکز دولتی مديران به کار گرفته شده است که تا پيشتر حتی درجه شاگردی مديران قبلی را نداشتند .بانو حرفهای قبلی را جدی نگيريد فقط شعار بود همين و بس.در روزنامه شرق مورخ ۱۷ ابان مطلب جالبی خواندم از قول دکتر خوش چهره که از طرفداران انتخاب اقای احمدی نژاد بودند:در چيدن کابينه دنبال دوستان بودند نه تيم منسجم.انتقاد به پيشينه برخی وزراوابته انتصاب استانداران.گماردن افرادی با سابقه نظامی واطلاعاتی در کابينه فقط در صورت (قحط رجال) بودن توجیه پذیر است و... از دوستان می خواهم اين مطلب بخوانند جالب است چون ديگه اين نه حرف من است نه خانم کديور و نه ...حرف نزديکترين کسان به اقای احمدی نژاد است.شاد باشيد.



ابوذر جعفری  
[ ۸۴/۸/۱۷ در ساعت ۲۲:۲۶  ]

به نام حق
انان که رفتند نامشان به نيکی باد
اينان نه دنبال عدالت خواهی بلکه تشنه قدرت و ثروتند.