علی محمد نظری  
[ ۸۴/۶/۲۶ در ساعت ۱۱:۴۹  ]

سلام خانم دکتر
حال شما؟
بینوایان و هوگو و کوزت و ماریوس و ژانوالژان و بازرس ژاور همواره هستند و پیر نمی شوند چون هوگو بسیار دقیق شخصیتهای داستانش را انتخاب کرده و همواره این شخصیتها نماد بیرونی در همه ی جوامع دارند ،همواره گرسنگانی مثل ژانوالژان هستند که بخاطر ترس از مرگ از بابت گرسنگی، روزی صد بار مردن را در زندان تولون انتخاب می کنند. هموراه جوانان پر شور و شرری هستند که در عین عشق ورزیدن به کوزت دنبال آزادی و انقلاب می گردند. و همواره تناردین ها هستند که در آشفته بازار جامعه مشغول سرکیسه کردن دیگرانند. اما آنچه بسار مهم است حس انسان دوستی ویکتور هوگو است که ژاور را دچار بحران می کند که خود از خویش بخاطر نداشتن این حس انتقام بگیرد.
این تئاتر هم در ایران اجرا شده با بیش از صد اجرا که بازی خوب مرحوم مهدی فتحی فراموش نخواهد شد.
پیروز باشید