Azadeh   
[ ۹۴/۹/۱۵ در ساعت ۱۸:۲۰  ]

سلام
آنچه آدم را دل گرم مي كند حضور آدم هايي هايي است كه آرام و بي سر و صدا در برابر اين جريانات مي ايستند و راه خود مي روند. مثل آقاي دعايي و كار كارستان امروزش. اين هم از آن اتفاقات است كه فقط در ايران مي افتد كه نمي توان اسم كسي را برد كه هشت سال رييس جمهور بوده. به نظر من اين ممنوع التصويري و ممنوع الخبري هم نتيجه همان جريان مبالغه و مداحي است كه شما مد نظرتان است. جرياني كه همه تلاشش را مي كند مطابق ميل قدرت مطلقه حركت كند
**********
سلام
درود بر شما و آقای دعایی سید با مروّت



محسن  
[ ۹۴/۹/۱۵ در ساعت ۱۳:۳۱  ]

سلام،


حتما رشد فرهنگ غلو در بین ما ایرانی‌‌ها علل زیادی داره که دونستن نظر شما به عنوان وزیر سابق فرهنگ لطف خاص خودش رو داره.

ولی‌ نکته‌ای که به ذهن من میرسه: بسته بودن در کشور هست. در این حالت غلو کننده و غلو شونده منتفع میشند و شنوند غلو هم میزانی‌ برای مقایسه پیدا نمیکنه که درست رو از نادرست تشخیص بده.

آدم وقتی‌ این فرصت رو پیدا می‌کنه که خودش و فرهنگش رو در آینه دیگر فرهنگ‌ها ببینه خیلی‌ از نقاط ضعف و قوت فرهنگیش نمایان می‌شه. مثل همین مثال غلو.



حسین(H_S)  
[ ۹۴/۹/۱۵ در ساعت ۱۲:۵۱  ]

دقیقا سوال اصلی جامعه جوان ما همین است چرا ما وارد فاز خرافه پرستی شده آییم?چگونه میشود علامه جعفری ها دیگر نقشی در علم و حوزه ها ندارند?فکر کنم جامعه دینی ما برای کسب قدرت و ثروت اسیر بت پرستی مدرن شده است و عوام را به شکل خشونت ديني در خدمت سرکوب علم گرفته است.





: