ف ج  
[ ۹۴/۷/۱۲ در ساعت ۲۰:۴۸  ]

رابطه ای که برقرار کردید بین پرسش در پست قبل که چرا در داستان دو باغ ذکر شده و اینکه امروز فرمودید بهتر بود به جای باغ دوم ، بوستان دلش را آباد میکرد؛ بوستانی که "ظلم" نکند، عالی بود. حظ بردیم.

و همچنین این تعبیر که از مصادیق ستم بر خویش، افتادن به دام گمان و ظن می باشد. بسیار نغز و شنیدنی.



محسن  
[ ۹۴/۳/۱۵ در ساعت ۲۱:۰۲  ]

سلام،
من تا اینجا که سنّت خدا بر این قرار گرفته که طغیان در مقابل خدا دوامی نداره، رو میفهمم. ولی‌ چطور میشود بین بلایای طبیعی و عذاب خدا تفکیک قائل شد و راه خرافه رو بست.
**********
سلام
پرسش شما از پرسش های معروف و مهم است. و پاسخ آن آسان نیست. امیدوارم چنان فرصت مناسب و پاسخ شایسته ای را بیابم.
درود



بهروز  
[ ۹۴/۳/۱۴ در ساعت ۱۸:۲۸  ]

با سلام،

سؤالی در باب آیه‌ی شریفه‌ی «... اجیب دعوه الداع اذا دعان» پرسیدم که قرار شد بوقتش نظر شما را در باب آن بخوانیم. هرچند اقتضای این قالب وبلاگی دنبال کردن مباحث تا رسیدن به وقتش را بسیار دشوار می‌کند.

سؤال دیگری دارم.

مقدمه:
در میان انسان‌ها افرادی که برای خودشان اعتبار زیادی قایل نیستند و هیچیک از کارهای موفقشان را به خود نسبت نمی‌دهند زیادند.

مثلا خود من. اما با عینه دیده‌ام که وقتی خود را در جریان هستی بی‌اثر می‌بینم و یا اثر خود را در این هستی محدود به انتخابهای شخصی می‌بینم، جز سستی و بی‌انگیزگی در من حاصل نمی‌شود.

در همین ایام هم درگیر کار روی یک تحقیق هستم که تا کنون نتیجه نداده و سرگردان وادی نقی و اثباتم که اصولا باید ادامه دهم و یا خیر.

غرض اینکه اگر انسان خود را منشا اثر نداند، به نظر نمی‌آید به رشد و بزرگی برسد. منظورم فراموش کردن نقش اساسی خداوند و اینکه کل کارهایی که ما می‌کنیم هم درون طراحی خداوند است و هم به اذن اوست، نیست.

چه اینکه فرد مورد اشاره قرآن هم نافی نقش خداوندی نبوده. از سویی چه خداباوران و چه غیر آن به گونه‌گون بلایا گرفتار می‌شوند و از هم پاشیدن کوشک و باغ یک فرد -- حتی اگر به معنای کوشک و باغ جهان بینی یک فرد باشد -- اتفاق بدی نیست.

سؤال:
آیا به نظر شما مقصود قرآن از آوردن این مثال مذمت چه نوع نگاه و گمانی است؟
**********
سلام
به نظرم به نتیجه رسیدن، به توانایی و درجه همت ما بستگی دارد و البته شرایط. منتها معنای این سخن این نیست که حتما به نتیجه خواهیم رسید. از این رو در مبحث اخلاق هم بین اخلاق وظیفه گرا و نتیجه گرا تفکیک قائل شده اند. ما می بایست راه درست و اطمینان آور را پبدا کنیم و با توکل و اعتماد به خداوند وظیفه امان را انجام دهیم.
افزون بر ان گاه ما امری را به خیر و صلاح خود می دانیم ممکن است چنان نباشد! و عکس این گزاره هم درست است.
در مثال باغدار او بر اساس گمان زندگی خود را از بعد نظری سامان داده بود و فخر فروشی بر دیگری؛ این رویه مذمت شده است.



علیرضا رنجبری  
[ ۹۴/۳/۱۴ در ساعت ۱۵:۴۴  ]

جناب دکتر مهاجرانی،

بر خود واجب میبینم تا بدینوسیله از اینکه ماحصل سالها انس با کلام خداوند و گفتار بزرگان را سخاوتمندانه و بی‌ توقع در دسترس همگان گذشته ا‌ید تشکر کنم. انشا‌الله " عمل فقرای محتاج به رحمت خداوند" مورد قبول درگاهش قرار گیرد. شاد و سلامت باشید.

ارادتمند

علیرضا
***********
سلام
درود بسیار





: