حمیدرضا  
[ ۹۴/۳/۶ در ساعت ۱۶:۰۸  ]

سلام آقای دکتر مهاجرانی
ببخشید که سوالم مرتبط با این نوشته شما نیست . اما واقعا برای من خیلی مهم بود که از شما بپرسم .
مولانا و نظامی و سعدی و خیام و فردوسی و حافظ و عطار و سنایی و .. بزرگان شعری قدیم ما / آیا به کثرت گرایی باوری داشتند ؟ کدامشان ؟ حتی اگر بیتی یا مصراعی هم دریاد دارید ممنون میشوم بنویسید برای من . خیلی متشکرم
*********
سلام
برخی باور داشتند و برخی نداشتند! مثلا حافظ که می گوید: جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه
چوندیدند حقیقت ره افسانه زدند
پیداست به تکثر گرایی باور ندارد. دست کم در این بیت
اما مولوی که سروده :
چون حقیقت در حقیقت غرقه شد
لاجرم هفتاد بل صد فرقه شد
به تکثر گرایی باور دارد
و یا عرفی:
چنان با نیک و بد سر کن که بعد از مردنت عرفی
مسلمانت به زمزم شوید و هندو بسوزاند! اساسا با تکثر گرایی زندگی کرده است.



بهروز  
[ ۹۴/۳/۶ در ساعت ۱۲:۱۷  ]

سلام و درود،

یه سؤال هست که بیش از ۱۰ ساله که ذهن منو مشغول کرده. آیه‌ی شریفه «اذا سئلک عبادی عنی فانی قریب، اجیب دعوه الداع اذا دعان» ناظر به چه چیزی هستش؟ منظورم بخش دومه؛ اجیب دعوه الداع اذا دعان.

توجیهاتی برای این دیدم مثل اینکه خدا پاسخ میده ولی ما توان شنیدنش رو نداریم ولی قانع کننده نیست. ما از یک انسان که توانش قابل قیاس با حضرت حق نیست هم نمی‌پذیریم به نحوی پاسخ ما رو بده که توان دریافتش رو نداشته باشیم؛ به این معنی که به این پاسخ دادن پاسخ دادن نمی‌گیم.
*********
سلام
پرسش بسیار پر اهمیتی ست. انشاالله در زمان مناسب به قدر دانش محدودم می کوشم در این باره بنویسم. وقتی به موضوع کلام خدا رسیدم





: