حسن  
[ ۸۷/۷/۱۷ در ساعت ۰۵:۰۳  ]

«بصیر بابی ... گفت از من انتظار دارید به غیر از زبان مادری ام سخن بگویم؟»
ایکاش اشاره ای هم به همین مساله در مورد ایران میکردید. قصد مقایسه ندارم اما زبان مادری را همه از جان و دل دوست دارند چه فارس زبان باشند چه غیر آن. ای کاش ما هم در ایران خودمان میتوانستیم به زبان مادری خود درس بخوانیم. آیا به تغییر نام کوهها، روستا ها، شهرها و ... در ایران هم عنایتی دارید؟ مثلا چگونه قره داغ شد ارسباران و یا قوشا چای شد میاندوآب؟ و چرا میلیونها نفر ترک زبان در ایران یک مدرسه و تنها یک مدرسه هم ندارند که به زبان مادری شان درس بخوانند؟



از من به فریده مصطفوی  
[ ۸۷/۷/۱۷ در ساعت ۰۰:۳۰  ]

درود بر صاحبان اندیشه .خانم فریده مصطفوی من همان کسی هستم که در خواست رمان حسین نمودم ولی دیگه نومید بودم این ایمیل من هست .m_m_t2004@yahoo.com



خالد  
[ ۸۷/۷/۱۶ در ساعت ۱۷:۳۹  ]

سلام آقای مهاجرانی
مساله ی داشنگاه و پوهنتون در افغانستان یک مساله ی سیاسی است، و فقط با چند دلیل غلط زبان شناسی و فرهنگی جلو کلمات جدیدی که به مدد فارسی زبانان ایران ساخته شده می گیرند. در ضمن من چندین بار به چند روزنامه ی ایرانی از جمله کارگزاران نوشتم که حامد کرزای غلط است، حامد کرزی درست است. شما اسم یک نفر را غلط تلفظ می کنید. "کرز" نام یک قوم کوچک پشتون افغانستان است که آقای حامد کرزی از آن جا می آید. با افزوده شدن "ی" نسبتی، حامدکرزی از کار در می آید. مثلا اگر شما روزی به ملاقات رییس جمهور ما در کابل بیاید و به جای کرزی به او تلظ انگلیسی ایرانی نامش را، کرزای بگویید، به شما تذکری خواهد داد. تلفظ درست اسامی به معنای احترام به افراد است.
*******************
ممنون از تذکر شما



حامد  
[ ۸۷/۷/۱۶ در ساعت ۱۶:۰۴  ]

سلام دکتر
من هم بنابر بر پاره ای فضولیات اخبار افغانستان را دنبال میکنم و در جریان این دعوای نامها بودم.به نظر من ، ما و مسئولینمان هم کم مقصر نیستیم باید از زبان فارسی در هر کجای دنیا که باشد بعنوان صاحب اصلی آن دفاع و تبلیغ کنیم و همه این مسایل که شما فرمودید بدست سیاسانیست که بدنبال جلوگیری از اتحاد آینده فارسی زبانان است. ای خوش آنروزی که تمام ما پارسی گویان من جمله ایران و تاجیکستان و افغانستان تا بخشی از هند به زیر یک پرچم گرد آییم.
!!



بیم موج  
[ ۸۷/۷/۱۶ در ساعت ۱۴:۴۵  ]

سلام آقای دکتر. اختلاف بر سر نام ها از دعواهای کهنه ومندرسی است که بشریت را به انحطاط کشانده است . چند سال پیش که جیش المهدی در عراق به رهبری مقتدا صدر شکل گرفت و در صحنه حضوری جدی پیدا کردند دعوایی شدید بر سر نام ها آغاز نمودند. 1- آیه الله سیستانی باید از عراق برود چون ایرانی است 2- اسم مدرسه های حوزه ی علمیه نجف که نامی ایرانی یا غیر عربی داشتند همه را عوض کردند. مدرسه ی صدر/ قوام / بخارایی / آخوند خراسانی / بادکوبه / قزوینی / آیه الله بروجردی / مدرسه سید( سید محمد کاظم طباطبایی صاحب کتاب فقهی عروه الوثقی ) همه تغییر نام پیدا کرد. ولی بعدا که طوفان لجاجت با درایت ورهبری آیه الله سیستانی به نسیمی امید بخش تبدیل شد اسامی همه به نام اولشان برگشت.



رضا  
[ ۸۷/۷/۱۶ در ساعت ۱۱:۵۲  ]

سلام جناب مهاجرانی
اول اینکه چرا مقالات شهروند را در مکتوب نمی گذارید؟
دوم. کاشکی همه این خاطره هایی را که دارید را بگویید و صحبتها و دفاعیات مثل دفاعیع گردون/ مجلس کسرایی/ مختاری/ و.......
شما به نظرم اگر خاطره نویسی را آغاز کنید چندین مجلد خواهید داشت
که همه پندآموز و راهگشاست. هر روز عمرتان هزاران خاطره هست!
سوم.زمان نویسی را هم که به فراموشی سپردهاید؟! نه آن زمان که ظرف 3سال 3رمان داشتید نه حالا که مدتهاست چیزی جز توقیفی ها
ندارید.ناگفته های شما همچنان موجودند!مطمئنم!





: